و طالب لقاى او باشد ، و اين را بداند كه زندگى واقعى زندگى آخرت است ، در اين هنگام از دنيا دامن فرو مىچيند و مال و كوشش خود را به مصرف ساختن بناى جايگاه نهايى خود در آخرت مىرساند . به همين سبب قرآن دامنهء حسرتى را براى ما ترسيم مىكند كه شامل حال مردمانى خواهد شد كه به آباد كردن زندگى ديگر خود توجه نكرده‌اند ، و چيزهاى پاكيزهء خود را در دنيا و در لحظه‌هاى كوتاهى از دست دادند كه به سرعت نابود شد و چيزى جز پشيمانى و حسرت در روز زلزلهء بزرگ برايشان جاى نگذاشت . « كَلَّا - هرگز ! » دنيا ، پايان داستان نيست ، و ثروت در نزد خدا ارزش محسوب نمىشود ، و تصورات ايشان دربارهء خودشان درست نيست . . . و اين چه وقت برايشان آشكار خواهد شد ؟ هنگام برپا شدن قيامت . / 100 « إِذا دُكَّتِ الْأَرْضُ دَكًّا دَكًّا - در آن هنگام كه زمين پاره پاره شود ، » كه در آن ساختمانهايى كه نتيجه روى هم جمع شدن تلاشهاى ميليونها كسان است ، بر اثر زلزله‌اى هولناك فرو مىريزد و آن را صاف صاف مىكند . گفته‌اند : يعنى زمين زلزله پيدا مىكند و قسمتى از آن قسمت ديگر را مىشكند و همه چيز بر پشت آن خرد مىشود ، و بعضى ديگر گفته‌اند : كوه‌ها خرد مىشود و فرو مىريزد و به صورت زمين صاف در مىآيد . هر چه باشد ، نتيجه آن است كه زمين هموار مىشود و فرو رفتگى و برجستگى نخواهد داشت . آيا در چنان روزى ملك و گنجينه و سيم و زر را فايده‌اى است ؟ [ 22 ] در اين وضع است كه پروردگار با عظمت خود بر جهانيان متجلّى مىشود ، پس هيچ كس نمىتواند از سطوت او بگريزد يا در قهر و قدرت او شك كند ، در حالى كه فرشتگان به صف ايستاده و منتظر دستور خدا براى اجراى اوامر او هستند . « وَ جاءَ رَبُّكَ وَ الْمَلَكُ صَفًّا صَفًّا - و نشانه و آيتى از پروردگارت بيايد ، در